Beşinci Metakarp Boyun Kırıklarında Rutin Poliklinik Takibi Gerekli midir?
dc.contributor.author | Bozoğlan, Muhammet | |
dc.contributor.author | Turgut, Ali | |
dc.contributor.author | Torunlar, Mehmet Çağlar | |
dc.contributor.author | Zhamılov, Vadym | |
dc.contributor.author | Kumbaracı, Mert | |
dc.contributor.author | Bilgin, Emre | |
dc.date.accessioned | 2024-10-29T17:53:31Z | |
dc.date.available | 2024-10-29T17:53:31Z | |
dc.date.issued | 2023 | |
dc.department | Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi | |
dc.description.abstract | Amaç: Kapalı redüksiyon ve alçılama ile tedavi edilen beşinci metakarp boyun kırıklı hastalarda iyileşmiş açılanmayı etkileyen faktörleri araştırmak. Gereç ve Yöntem: Çalışma, beşinci metakarpal boyun kırığı olan ve ilk redüksiyondan sonra <30° açılanması olan altmış üç hastadan oluşuyordu. Tüm hastalar kapalı redüksiyon ve alçı ile tedavi edildi. Hastalar iyileşme açısına göre iki gruba ayrıldı (sırasıyla ?30 ve >30°, Grup 1 ve Grup 2 olarak). Beşinci metakarpal boyun kırığı açıları başvuru sırasında, redüksiyondan sonra ve son kontrolde ölçüldü. Bulgular: Altmış üç hastadan otuzu kabul edilebilir açılanma ile (Grup 1) ve otuz üçü kabul edilemez açılanma ile iyileşti (Grup 2). İki grup arasında ortalama yaş, takip süresi, metakarpophalangeal alçı açısı, bilek ekstansiyon alçı açısı ve düzeltme açısı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Ortalama başvuru kırık açıları Grup 1’de 41,7°±12,9° (9°-70°), Grup 2’de 48,3°±9,9° (29°-70°) idi (p=0,049). Redüksiyon sonrası ortalama kırık açıları Grup 1’de 15,5°±8,9° (0-30°), Grup 2’de 26°±4,8° (15°-30°) idi (p<0,001). Son kontrolde iyileşme açıları Grup 1’de 20,8°±7,4° (3°-30°), Grup 2’de 39,6°±5,7° (31°-55°) idi. ROC eğrisi analizi sonucunda başvuru ve redüksiyon sonrası açılanmalarının kabul edilemez sonuç açısından cut-off değerleri sırasıyla >44° ve >17° olarak bulundu. Sonuç: Kapalı redüksiyon ve alçı ile tedavi edilen beşinci metakarpal boyun kırıklı hastalarda başvuru açısının <44° ve redüksiyon sonrası açılanmanın <17° olması fonksiyonel iyileşme için pozitif göstergelerdir. Bu değerlere sahip hasta grubunda rutin poliklinik takibi gerekmeyebilir. | |
dc.identifier.doi | 10.4274/nkmj.galenos.2023.39358 | |
dc.identifier.endpage | 144 | |
dc.identifier.issn | 2587-0262 | |
dc.identifier.issue | 2 | en_US |
dc.identifier.startpage | 139 | |
dc.identifier.trdizinid | 1184565 | |
dc.identifier.uri | https://doi.org/10.4274/nkmj.galenos.2023.39358 | |
dc.identifier.uri | https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/1184565 | |
dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/20.500.11776/13610 | |
dc.identifier.volume | 11 | |
dc.indekslendigikaynak | TR-Dizin | |
dc.language.iso | tr | |
dc.relation.ispartof | Namık Kemal Tıp Dergisi | |
dc.relation.publicationcategory | Makale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı | en_US |
dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
dc.title | Beşinci Metakarp Boyun Kırıklarında Rutin Poliklinik Takibi Gerekli midir? | |
dc.type | Article |